ลอง

posted on 22 May 2011 22:15 by harnz-d3ent

ลอง

 

 

 

เคยไหม,,, ไม่กล้าที่จะลองเพียงเพราะแค่ ,,,ไม่เคย

 

 

 

 

 

 

 

ข้อมูลที่เป็น 0” อย่างไรเสีย ก็ต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่หมด ...แม้จะเป็นคอมพิวเตอร์ระดับโปรแค่ไหนก็ตาม

 

 

 

 

 

Loading …

 

 

 


จะปล่อยให้ข้อมูลค่อยๆจัดเรียง  ส่งไปยังที่ๆที่มันควรอยู่บนฮาร์ดดิส  หรือว่าจะยกเลิกเพียงเพราะกลัว ไวรัส ตัวบ่อนทำลายระบบที่เป็นระเบียบ ให้ยุ่งเหยิงวุ่นวาย และสุดท้าย...ต้องหายไปทั้งหมด

 

 

 

 

แค่คลิกเดียวระหว่างติดตั้งกับ  ยกเลิก ... ก็แค่เส้นบางๆระหว่าง กล้าลอง  กับ ล้มเลิก

 

 

 

 

ทุกๆการเริ่มต้นย่อมมีความเสี่ยงด้วยกันทั้งนั้น ...ทั้งนี้ ... ทั้งที่ไม่อาจคาดเดาได้เลยว่าจะดีหรือร้าย สำหรับเครื่องจักรกลอย่างคอมพิวเตอร์  การทำตามคำสั่งไม่ใช่เรื่องยากอะไร แต่สำหรับมนุษย์อย่างเราๆ ต้องเลือกเองไม่ใช่หรือว่า จะเสี่ยงเรียนรู้...หรือละทิ้งประสบการณ์นั้น

 

 

 

 

ประสบการณ์อันมีค่าที่...แม้ทำไม่ได้ก็ยังเป็น...ประสบการณ์

 

 

 

 

_________________________________________________________________________

 

 

 

 

เอนทรี่ใหม่ :))))
รู้สึกว่าจะสั้นที่สุดเท่าที่เคยแต่งมา ><
แต่ก็นั้นแหละ ... ในบางครั้ง เราก็รู้สึกว่าบางสิ่งไม่ใช่เรื่องยาก
แค่มีความกล้าที่จะทำ ไม่ต้องไปตัดสิน คาดหวังอะไรกับสิ่งที่เพิ่งลองทำมากมาย 
เคยสงสัยอยู่บ่อยๆว่า ...อะไรทำให้ใครหลายๆคนปฏิเสธที่จะทำอะไรบางอย่าง
ที่มันไม่ได้ยากเกินความสามารถของเขาเลย  

 

edit @ 22 May 2011 22:17:47 by 'คนปลิวลม'

ลืม

posted on 18 May 2011 23:38 by harnz-d3ent

ลืม

 

 

 


หากอยากได้     ก็ต้องไขว่คว้า

แต่หากมิอาจได้มาด้วยความถูกต้องแล้ว    . . . ควรหรือที่จะทำ

 

 

 

 

                ชามใบใหญ่เต็มไปด้วยลูกชิ้น  หากแต่เจ้าของกลับเลือกที่จะเมินพวกมัน หันไปให้ความสนใจกับสิ่งที่เหมือนๆกันในชามข้างๆแทน   เพราะเหตุใดกันเล่า ?   ทั้งๆที่รูปกายภายนอกก็เหมือนกัน รสชาติภายในคงไม่แตกต่างกันมากมายในเมื่อก็มาจากร้านเดียวกัน

 


 

 

 

 . . . อาจเป็นเพราะเขา    มันเป็นของเขา  มิใช่ของเรา

 


 

 

 

              รู้ทั้งรู้ว่าการได้มาโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมนั้นไม่ใช่สิ่งที่ควรจะทำ  แล้วเหตุใดยังดื้อดึงที่จะเอาของเขามาเป็นของเรา   แม้สิ่งนั้นเราก็มีเหมือนๆเขา ก็ได้รับเหมือนๆกันกลับไม่พอใจ ต้องการแค่เพียงของเขา เขาคนที่ไม่เคยยอมให้เรา

 

 

 

 

...ความรักหากได้มาเพราะฝืนใจที่จะรักคงไม่เรียกว่าความรัก...

 

 

 

 

 

                 ฉันให้  ... เมื่อใครบางคนที่เห็นเหตุการณ์นึกใจดียื่นมือเข้ามาช่วย ให้เอาของฉันไปแทนก็ได้  ใยจึงต้องเพียงเฉพาะสิ่งที่เป็นของคนที่ไม่ยอมให้เราเล่า  หากแต่ทิฐิ  ความเอาชนะ  และความต้องการยังคงมีมากกว่า  ทำให้หลายๆคนเลือกที่จะปฏิเสธน้ำใจที่ผู้ให้มีแต่ความหวังดี

 

 

 

 

 

...เพราะความรักหากไม่ได้จากคนที่รักคงเรียกไม่ได้ว่ารักกัน...

 

 


 

 

               สิ่งที่มีอยู่กับตัว แต่กลับไม่เคยใส่ใจ  สักวันหากหลุดลอยไป  ก็คงจะทำให้ดวงตาที่มองแต่เพียงรอบกาย หันกลับมามอง  มาสนใจสิ่งที่ขาดหายไปบ้าง    เพราะได้รับจนเคยชิน  ไม่คิดว่าเป็นสิ่งแปลกใหม่ที่น่าโหยหามาครองครอง  เพราะมีอยู่  ของของเรามันไม่น่าสนใจอะไรเท่าไหร่หรอก  จะหันมามองเมื่อไหร่ ไม่ว่านานเท่าไหร่มันก็ยังคงอยู่ที่เดิม    

 


 

 

  เพราะคิดเช่นนี้    ...บางสิ่งบางในชีวิตถึงได้หลุดลอยไป  เพราะมัวไปให้ความสนใจกับสิ่งภายนอก สิ่งของที่เราไม่อาจได้มาด้วยคำเอ่ยขอธรรมดา หากแต่ต้องบังคับ ขู่เข็ญ หรือแม้กระทั่งต่อรอง   ถ้าเกิดอยากได้มาครอบครองแล้วล่ะก็  คนเรามันก็ทำได้ทั้งนั้นแหละ 


 

 

 

 

 

 

. . . ไม่ได้มองหรอกว่า มันฝืนใจ มันไร้ความถูกต้องเพียงใด …

 

 

 

 

...ความรักบริสุทธิ์ที่อยู่กับตัวมาตั้งแต่ก่อนเกิดเป็นกาย

 เราทั้งหลายลืมใส่ใจมันไปหรือเปล่า...

 

 

 

 

 

 


___________________________________________________________________________
 
 
 
 
 
จะด้วยอะไรก็ตามแต่ที่ทำให้ต้องออกเดินทาง
ไปเรียนในสถานที่ห่างไกล... แต่ใครๆก็ว่าคุ้ม
จากที่ไม่ค่อยรู้สึกอะไร ..ตอนนี้คำว่าคิดถึงกลัีบชัดเจนทั้งที่ยังไม่ได้จาก
จากที่เคยอยากไปไกลๆ ..กลับอยากได้โอกาสที่จะเลือกใหม่เพื่อจะอยู่ใกล้ๆ
ก็ได้แต่ปลอบตัวเองในใจ ..ไปเรียนแป๊บเดียว :))) 
 

edit @ 18 May 2011 23:54:05 by 'คนปลิวลม'

edit @ 18 May 2011 23:55:05 by 'คนปลิวลม'

edit @ 19 May 2011 00:03:47 by 'คนปลิวลม'

posted on 28 Apr 2011 17:24 by harnz-d3ent


                หากเลือกที่จะย่างเท้าเหยียบลงบนเส้นทางที่เลือกไว้แล้ว  การเดินต่อไปให้ถึงจุดหมายคงไม่ใช่สิ่งที่ไกลเกินเอื้อม

 

               แม้เป็นเพียงก้าวเดียว...การเดินอันยาวไกลก็ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว หากรีบร้อนก้าวไปให้ถึงโดยเร็ว  สักวัน...หากพลาดพลั้งไปคงเจ็บ  แต่อย่ารีรอที่จะลุก รุดเดินไปข้างหน้าแม้ยังไม่เห็นจุดหมายปลายทาง

 

. . . การเดินทางที่ช้า หากแต่มั่นคงและหนักแน่นในแต่ละก้าวย่าง  คงทำให้เรามองเห็นสิ่งที่น่าเรียนรู้ได้มากกว่า . . .

 

              จริงอยู่ที่ว่า จุดหมายคือ แรงผลักดันให้เราลุกขึ้นต่อสู้และฟันฝ่าอุปสรรค   แต่ทว่า หากไม่ได้เริ่มก้าวไปแม้แต่ก้าวเดียวแล้ว  จุดหมายนั้นจะเข้าใกล้เรามากขึ้นได้อย่างไรกัน ?

 

 

“ หากไม่มีคำว่า เริ่มต้น  คงไม่มี   สิ้นสุด ”

 

 

                 ก้าว ก้าว ก้าว   ก้าวต่อไปให้ไกลยิ่งกว่าเดิม ห่างจากจุดเดิมๆ กล้าที่จะเผชิญกับสิ่งข้างหน้า

แต่จนแล้วจนเล่า จุดหมายนั้นก็ไม่เคยขยับเข้ามาใกล้สักที 

               ...ไม่มีแรง... แม้แต่จะหายใจ  ...ท้อ... ซะจนอยากจะถอย  แต่อย่าลืมสิว่า การถอย  ผิดจากการเดินก็ตรงที่ มัน“ก้าว” ไป “ข้างหลัง” เท่านั้นเอง

 

 

. . . ในเมื่อต้องก้าวหากเลือกได้ ไยเลือกที่จะกลับไปยืน ณ จุดเดิม . . .

 

 

                ลองหันมองดูรอบกาย แสง  สี เสียง ต่างๆ มันอาจจะดึงดูดให้เราก้าวต่อไป ...กล้าที่จะก้าวไป แม้การเดินทางบนเส้นทางตรงหน้าจะเต็มไปด้วยขวากหนาม หรือเป็นเส้นทางที่มืดมิดก็ตาม

 

“ คงไม่มีคนอยากเดินทาง  หากไม่มีอะไรอยู่ข้างทาง ”

 

                ลองเริ่มต้น แค่เพียงใช้แรงที่มีอยู่มากมายยกเท้าขึ้นมา เลื่อนมันไปข้างหน้า  คงไม่ยากนัก

เมื่อเริ่มต้นได้แล้ว ก้าวต่อๆไปก็จะตามมา  . . .ก้าวให้ไกล   แล้วไปให้ถึงจุดหมายปลายทาง . . .

 

 

_______________________________________________________________________________


เอนทรี่ใหม่ >< กับธีมใหม่ที่รู้สึกเองว่ามั่วมากกก
นั่งจิ้มๆเปลี่ยนมั่วๆมาทั้งวัน  สุดท้ายกลับทำข้อมูลตัวเองหาย = =
ข้างขวาก็เลยโล่งๆอย่างที่เห็นกัน
...เข้าเรื่องๆ ในเอนทรี่นี้  ก็ว่าจะขอเป็นแรงผลักดันเล็กๆน้อยๆให้ใครๆที่ท้อแท้ หมดหวัง
.....อย่าลืมว่า ...อย่างไรเราก็ต้องก้าวต่อไป :)))))


edit @ 28 Apr 2011 17:36:48 by 'คนปลิวลม'